W środku kropli — mała kropla.
Dzidziuś.
(widoczny na rysunku).

I im dłużej na to patrzę, tym bardziej mnie to zachwyca.
Bo przecież kropla jest czymś maleńkim.
A jednak może w sobie nosić coś jeszcze mniejszego.
Jakby życie mówiło:
„nie ma za małych rzeczy, żeby mogło się w nich coś narodzić”.

I tak sobie myślę…
Ile takich „kropelek w ciąży” nosimy w sobie na co dzień?
Pomysł, który jeszcze jest tylko przeczuciem.
Zmiana, która dopiero się zbiera.
Nowa wersja nas, która jeszcze nie ma odwagi się pokazać.
Z zewnątrz — nic wielkiego.
A w środku — całe życie.

Dzieci mają tę moc — przypominają nam, że świat jest znacznie większy niż myśleliśmy.

Dlatego kropla może być pełnią – bo może ma w sobie również swoje wewnętrzne dziecko!
A ono – jest w dobrym kontakcie z Kagatowidrą, który pilnuje, żeby świat pamiętał, że wszystko jest możliwe.

Z okazji dzisiejszego dnia i nie tylko — życzę sobie więcej luzu i dobrego szaleństwa. I przy okazji Wam 🙂

𝑈𝑙𝑖𝑎𝑛𝑎 𝐵𝑢𝑑𝑧𝑖𝑛́𝑠𝑘𝑎